Example Paragraphs

The following paragraphs represent weak and strong examples of focus.                  

Weak Example:

          When I first brought my cat home from the humane society she was a mangy, pitiful animal. It cost a lot to adopt her: forty dollars. And then I had to buy litter, a litterbox, food, and dishes for her to eat out of. Two days after she came home with me she got taken to the pound by the animal warden. There's a leash law for cats in Fort Collins. If they're not in your yard they have to be on a leash. Anyway, my cat is my best friend. I'm glad I got her. She sleeps under the covers with me when it's cold. Sometimes she meows a lot in the middle of the night and wakes me up, though.

Strong Example:

          When I first brought my cat home from the Humane Society she was a mangy, pitiful animal. She was so thin that you could count her vertebrae just by looking at her. Apparently she was declawed by her previous owners, then abandoned or lost. Since she couldn't hunt, she nearly starved. Not only that, but she had an abscess on one hip. The vets at the Humane Society had drained it, but it was still scabby and without fur. She had a terrible cold, too. She was sneezing and sniffling and her meow was just a hoarse squeak. And she'd lost half her tail somewhere. Instead of tapering gracefully, it had a bony knob at the end.

                Each of the Russian manned space exploration projects had specific major goals. For example, the Vostok project was designed to test whether or not human beings could survive and function in outer space. For another example, the Voshkhod project was intended to find out whether people could work in the weightless environment of space. One Voshkhod cosmonaut experimented with weightlessness by taking a "spacewalk." That is, he floated in a spacesuit outside his Voshkhod spacecraft, connected to it by a tether. The cosmonaut to do this was Alexei Leonov. Several weeks later, Leonov's spacewalk was followed by that of U.S. astronaut Ed White. Finally, the Soyuz project, with three cosmonauts, had goals of testing spacecraft and spaceflight skills so that people could fly long missions in Earth orbit. 

          This paragraph is generally good, but the sentence, Several weeks later, Leonov's spacewalk was followed by that of U.S. astronaut Ed White, does not have anything to do with the major goals of the various Russian space projects. That is, it is an "off-topic" sentence, so we can say that the paragraph somewhat lacks unity. In order to improve the paragraph, we should omit this sentence, even though it is historically accurate



                                                         Narrative Paragraph

How to Write a Narrative Paragraph

         1.  Choose a topic that will appeal to the designated audience for your narrative paragraph.

       2.  List several details that you know or have learned about your chosen topic.

        3.  Write a topic sentence that introduces what key information will be in the paragraph.

       4.  Create an outline of your paragraph that begins with your topic sentence and contains at least three important details from your list.

       5.  Write your three detail sentences. Use transitions between each sentence to lead your reader logically through the narrative.

           6.  Add your final clincher or concluding sentence that sums up your paragraph without simply repeating the details from your paragraph.

          7.  Check your paragraph for errors in spelling, grammar and punctuation, or have an adult or peer read your paragraph to identify mistakes.

C

Descriptive Paragraph

haracter descriptions are a key part of fiction writing. As with all description, a character description is most effective when a writer uses words sparingly. At Beaumont Hardy, I work with writers to fine-tune their character descriptions, keeping only those elements that contribute effectively to description.  The following is an unedited descriptive paragraph of a woman. Below the unedited version is my edit of the same text. My editorial comments are at the bottom of this post.

            She was a small, skinny woman with long, dull looking hair and thick, smudged glasses. Her clothes looked dark and shabby and made her look somewhat like a witch but without the broom or the black cat. She looked like someone who would be really mean or really unhappy, and she wasn’t wearing any jewelry at all. Her hands were bare, and Gordon wasn’t at all surprised to notice that she wasn’t wearing a wedding ring. Who would want to marry someone like her? She looked like she wished someone would talk to her, but she was looking down at the floor, which made it difficult for Gordon to make eye contact. Her skirt was black and almost long enough to touch the floor, and she kept tucking her hair nervously behind her ears. Gordon rested his hands gently on the counter and cleared his throat for a moment. “Excuse me, Ms. Prince” he said quietly looking at her name tag. “I wanted to look at one of your files.” She looked up at him, and Gordon was very startled to see that her eyes were a clear, sparkling, bright blue.

A

fter editing, the paragraph reads something like this:     
                                      
    ตัวอย่าง       
           She was a skinny woman with long, dull-looking hair and smudged glasses. Her clothes were dark and shabby and made her look like a witch, but without the broom or the black cat. She seemed mean or unhappy, and she wasn’t wearing any jewelry. Her hands were bare, and gordon wasn’t surprised to notice that she wore no wedding ring. Who would want to marry someone like her? She looked like she wished someone would talk to her, but she stared at the floor, making it difficult for gordon to establish eye contact. Her black skirt was almost long enough to touch the floor, and she kept tucking her hair nervously behind her ears. Gordon rested his hands on the counter and cleared his throat. “excuse me, ms. Prince,” he said, looking at her name tag. “I wanted to look at one of your files.” She gazed up at him, and gordon was startled to see that her eyes were a clear, bright blue.

   

Participle

                                                                

 Participle...

P

articiple ได้แก่ คำกริยาที่เติม ing (V-ing) และกริยาช่องที่ 3 (V3) ดังนั้นถ้าจำแนกออกตามรูปแล้ว participle มีอยู่ 2 ชนิด คือ

1. Present Participle คือกริยาที่เติม ing เช่น walking, doing, seeing, having

2. Past Participle คือกริยาช่องที่ 3 เช่น walked, done, seen, had

Present  Participle

คือกริยาช่องที่ 1  เติม  ing  แล้วนำมาใช้เป็นครึ่งกริยาครึ่งคุณศัพท์     ได้แก่คำว่า  Going,  walking,  eating,  sleeping,  coming,  etc.

     1.Adjective + Noun (V. ing + n)
                          

       < I like to look at flying birds.
       <   The barking dog doesn't bite.
 

        2.  Noun + V. ing

                  <     The man who is speaking there is my  father.

                  <      The man speaking there is my father.

 

           3.  V. ing phrase, clause

                    <    The man saw his mother.                                                                 

                    <    He  ran to her.

            4.  Clause, V. ing phrase
                       <      The boy went out.
                  <      He slammed the door.
                                                          Past  Participle  

คือกริยาช่องที่  3  ซึ่งอาจมีรูปมทาจากการเติม  ed.  ก็ได้ หรือมีรูปมาจากการผันก็ได้

                              ได้แก่กริยาต่อไปนี้   Walked,  slept, gone  .  ..etc. 
  มีวิธีใช้ดังนี้.
2.1 เรียงไว้หลัง Verb to have ทำให้ประโยคนั้นเป็น Perfect tense.
2.2 เรียงตามหลัง Verb to be ทำให้ประโยคนั้นเป็นกรรมวาจก(Passive voice)ตลอดไป.
2.3 เรียงไว้หน้านามเป็นคุณศัพท์ของนามนั้น.
2.4 ใช้เป็นส่วนสมบูรณ์ของกริยาได้.
2.5 ใช้เรียงตามหลังนามก็ได้ แต่ต้องมีบุรพบทวลีมาขยายเสมอ.
          1.  Adjective + Noun ( + N)
              He didn't know that it was the stolen car.
         The broken glass scattered on the floor.
            2.  Noun +
          The picture that was painted by him was there.
          The picture paintedby him was there.
            3.   phrase, clause
                  He was helped by a doctor.
                  He was safe.
 

 

 

                                              Infinitive   without   to  

คือ  กริยาที่ไม่ผันตามประธาน หรือ  Tense  และไม่มี  to นำหน้า  มีหลักการใช้ดังนี้

              1.   ไว้หลังกริยาช่วยและกริยาพิเศษต่อไป   can ,  could  , may  , migh .      ( Modal verb )      เช่น  Can you speak  Thail ?      

               2.   ใช้กับกริยาที่กับสัมผัส  คือ   หู  ตา  จมูก   ผิวหนัง   ได้แก่  let  ,hear ,feel,  make ,   notice ,  see ,  smell , watch   เช่น  please  let  me go.

             3.ใช้  would  rather ,  had  better v.1   รวมทั้ง  Need และ dare  เมื่อใช้กริยาช่วย              
              4.  Why + infinitive   without  to  ใช้เป็นคำถาม  โดยลักษณะคำนามมักจะเป็นการเสนอแนะว่าเป็นการไม่ฉลาด  หรือไร้ประโยชน์ที่จะทำ                                       
              5. เมื่อมี  infinitive 2  คำเชื่อมด้วยกัน  and , or , except , but  หรือ  than  infinitive  คำที่ 2 จะเป็น Infinitive  without  to  เช่น   I’d   like to go  shopping  and  buy  things .
                           
                                                                                                                                                                         

 

เครื่องหมายวรรคตอน(Punctuation)

1. การใช้ตัวอักษรตัวใหญ่   (capitalisation) 

           การใช้ตัวอักษรตัวใหญ่ในภาษาอังกฤษ จะช่วยให้เข้าใจภาษาเขียนได้ง่ายขึ้น เช่นเดียวกับการ

ขึ้นย่อหน้าใหม่  ตัวอักษรใหม่  ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าตัวอักษรอื่นๆ   จะมองเห็นเด่นชัดและดึงความสนใจ

ของผู้อ่าน   ใช้ส่วนของคำขึ้นต้น และคำลงท้ายในจดหมาย  มีความหมายเป็นประโยคที่ต้องขึ้นต้นด้วยอักษร

ตัวใหญ่เสมอ   เช่น

  Dear  Sir,   Dear  Rosemary  ,   Yours  sincerely

        1.1  ชื่อคนหรือสัตว์

เช่น    Robert  Brown  ,  Mr. Brown

        1.2  ชื่อสถานที่

เช่น    Canberra   ,  Lake , Taupo  , the   Andes

        1.3   ชื่อเฉพาะเจาะจง

เช่น    Titanic  , the Bill   of  Riyhts

2. มหัพภาค  [.]  (  full  stop )    มีหน้าที่หลักคือการใช้เป้นสัญลักษณ์ ให้หยุด  เมื่อจบประโยคบอกเล่า   ประโยคคำสั่ง   ตัวอย่างเช่น 

  Leave  your  book  on the desk ,please. (ประโยคขอร้อง)

 ตามหลังตัวอักษรแรกของชื่อ และอักษรย่อ เช่น W.C. Fields , E.Mclnter , M.A.

3.ปรัศนี (question  mark) [?]  เพื่อแสดงให้ทราบว่าคำถามหรือแสดงข้อสงสัย  เช่น  why ?

         When will you  arrive ?

4. อัศเจรีย์ ( exclamation  mark  ) [ ! ]  เป็นเครื่องหมายแสดงความตกใจ หรือ ประหลาดใจ

 เช่น  you ,ll never   catch me alive  ! he   yelled   

5. จุลภาค  (comma)  (,)   การใช้เป็นการแสดงให้ผู้อ่านรู้ว่าประโยคส่วนไหนอยู่ด้วยกัน

              5.1 อาจใส่จุลภาคเพื่อแยกองค์ประกอบของวัน  เวลา  ที่อยู่  เช่น January   26,1788

              5.2  อาจใส่จุลลภาคหลังคำขึ้นต้น  คำอวยพร และหลังคำลงท้าย เช่น Dear Jim

 6.ทวิภาค  (colon) (:)  ช่วยในการแบ่งองค์ประกอบในการเขียนช่วยให้หยุดเว้นจังหวะในการอ่าน  เช่น Mr.Chirman, Distinguished  Guests:

       เช่น  Mary  said: I hope  all  goes  well.

7.   อัฒภาค  (semicolon)  (;)   มีความหนักแน่นกว่าจุลภาค  อัฒภาคซึ่งจะใช้มหัพภาคแทนก็ได้แต่จะทำให้แต่ละประโยคแยกขาดออกจากกัน

             -   เพื่อเชื่อมประโยคที่มีโครงสร้างทางไวยากรณ์สมบูรณ์และเชื่อมโยงอย่างใก้ลชิด  เช่น 

                      The  guest   are  arrive;  some  have  nearly  reached  the  front  door.

  -       อาจใส่เครื่องเครื่องหมายไว้หน้าคำและวลีเช่นnevertheless ,therefore ,however, hence, instead, yet  เช่น

We  had  a late  start; nevertheless, we  got  to the airport on  time.

8. เส้นขีดยาว (dash) (_)ใช้แสดงถึงการสะกดตัวอักษรหรือคำบางคำในประโยคเป็นเครื่องหมายที่ใช้เรียกร้องความสนใจอย่างได้ผลหรือแทนการละคำ  ตัวอย่างเช่น

    Mrs.  S_, who  is  suspected  of  stealing,  has  left  town.

  -   ใช้คั่นตัวเลขหรือคำ  หมายถึง ช่วงเวลา ตัวเลข  อยู่ระหว่างกลางไว้ทั้งหมด เช่น

Visting  hours  are  2.30 p.m.-4.00p.m.

9. เครื่องหมายคำพูดและตัวเอน(    ) เป็นเครื่องหมายอัญประกาศมักเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า           inverted  comma  แปลว่า จุลภาคกลับหัว  เป็นเครื่องหมายคำพูดมักใช้กับประโยคคำพูดของผู้เขียน เช่น 

           I  got  a tie  for  Christmas ,said  Tom.

           Next  year,  the  doctor  said,  we  ll  need  two  more   on  the  staff.

10.  เครื่องหมายวงเล็กและวงเล็บใหญ่

      Parentheses เป็นเครื่องหมายวงเล็บใช้เพื่อเสริมหรือเพิ่มเติมข้อความที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของข้อความหลัก

-  เครื่องหมายวงเล็บเล็ก  (brackets) เรียกว่า  นขลิขิต  ช่วยเสริมข้อสังเกตหรือข้อความที่ไม่ใช่ใจความสำคัญ  ซึ่งช่วยอธิบาย  บรรยายหรือแสดงความคิดเห็น เช่น  You  are  to  phone   Mr.  Olafyzski   (spelling).

-  เครื่องหมายวงเล็บใหญ่  (square  brackets)  เป็นวิธีช่วยเน้นข้อความภายในประโยค  ใส่ข้อความขยายเพิ่มเติม แล้วใส่ลงในวงเล็บอีกชั้นหนึ่ง  เช่น

The  other man (David John [alias Wilson] ) refused to make

a statement.

 

11.  เครื่องหมายแสดงความเป็นเจ้าของหรือการย่อคำ  (apostrophe)

           เครื่องหมายแสดงความเป็นเจ้าของหรือการย่อคำ ( ’ ) และยติภังค์ (-) ไม่ได้แสดงถึงการแบ่งคำหรือกลุ่มคำภายในประโยค  เช่น cant กับ cant’t  ,its กับ  it’s  ,ones กับ one’s

            - ใช้เครื่องหมายแสดงการย่อคำแทนตัวอักษรที่ถูกตัดออกไปจากการย่อคำ  เช่น

               She’ll และ shell, we’ll และ well ,he’ll

12.  เครื่องหมายยติภังค์  (hyphen)  (-)

            อาจใช้เชื่อมคำหลายคำให้เป็นคำเดียว  นอกจากนี้ยังใช้เชื่อมส่วนต่างๆของคำประสมและวลี

บางวลี และเป็นเครื่องหมายที่แสดงให้เห็นว่ามีการแบ่งคำที่ส่วนท้ายสุดของบรรทัด

            -   คำประสมบางประเภท ซึ่งมักเขียนโดยใส่ยติภังค์   ได้แก่

                 a free-for-all              x-ray

                 a passer-by                ex-serviceman

                 a has –been                self-knowledge

                 a  sit-in                        first-rate